دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه

 غـــــريبه !

 اين درد مشترک من و توست

 که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کنيم

دلتنگ... بی تاب و بارانی. تو که نباشی اين حال و هوای گريه امانم نمی دهد.

 دلتنگ می شوم... دلتنگی می کنم... گريه می کنم.

و می خواهم که بيايی!

چه کنم که هنوز نتوانسته ام از اين کمتر دوستت بدارم؟!...

 همان گونه که تو نتوانستی بیشتر دوستم بداری!

تو به دل نگير!

 من همينم.

آنگاه که غرور کسي را له مي کني، آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران مي کني، آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني، آنگاه که بنده اي را ناديده مي انگاري ، آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي، آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري ......

مي خواهم بدانم،دستانت را بسوي کدام آسمان دراز مي کني تا براي خوشبختي خودت دعا کني؟.

بسوي کدام قبله نماز مي گزاري؟!!

کاش می شد ... یه قلبی هم واسه من می تپید ... اون وقت با دو تا قلب هیچ وقت احساس کمبود نم کردم .. دیگه تنها نبودم !

هميشه همينطور است....

 يکي مي ماند تا روزها و گريه را حساب کند يکي مي رود تا در قلبت بماند تا ابد....

 اشک هايت را پشت پايش بريزي رسم روياها همين است....

که تنها بماني با اندوه خويش روزها و گريه ها را به آسمان خالي ات سنجاق کني بايد باور کني که بر نمي گردد....

که بگويي چقدر شب ها سر بي شام گذاشته اي تا بتواني هر صبح با يک شاخه گل ارزان منتظرش بماني...... !!

کاش دیروز بود تا بهت میگفتم...

به خاطر من خیلی مراقب خودت باش

تا امروز مجبور نباشم به جای صورت مهربونت جای قدمهات رو روی ایوون ببوسم

و ساعتها با یادگاری هات درد و دل کنم ...!

من اشک سکوت مرده در فریادم

دادی سرو پا شکسته، در بیدادم

 اینها همه هیچ ..

 ای خدای شب عشق

نام شب عشق را که برد از یادم ؟ !

در وسعت بی انتهای نگفته ها

و تو بی انتها ترين فريادی که در سکوت من نشسته ای